Biełki
Biełki: gwarowo: „biełki”, „biełkuṷ”, przymiotnik „biełkoṷski”.
Dzisiejsza wieś Biełki, leżąca w granicach województwa podlaskiego, została zorganizowana prawdopodobnie jeszcze w XVI w. w prywatnych dobrach rodziny Wahanowskich lub Sasinów (Kaleczyckich) i zamieszkiwali ją Rusini (przodkowie dzisiejszych Białorusinów), którzy należeli do prawosławnej Parafii w Sasinach.
W drugiej połowie XVII w. wieś Biełki przeszła we władanie Szczęsnego Zygmunta Parysa, wywodzącego się z Mazowsza, który ożeniwszy się z Anną córką Kazimierza Sapiehi – właściciela dóbr boćkowskich, skupił w swoim ręku znaczny majątek ziemski w powiecie bielskim. Wieś Biełki należała w tym czasie do unickiej Parafii w Hruzkiej.
W 1692 r. w Biełkach podatki płacili gospodarze: 1/ Dmitr Knyz, 2/ Owerko Sencuk, 3/ Kazymyr Wonniuk, 4/ Sydor Terezuk, 5/ Hwedor Bylechy, 6/ Denysycha wdowa, 7/ Nestor, 8/ Mykyta Pryndiulko, 9/ Jwan Bozyk, 10/ Jwan.
Po trzecim rozbiorze Rzeczypospolitej wieś Biełki włączono w granice państwa rosyjskiego – powiatu brzeskiego.
Wieś Biełki w 1830 r. należała do unickiej Parafii w Sasinach i mieszkało w niej wówczas 120 osób, z czego 68 mężczyzn i 52 kobiety. W tym czasie w Biełkach było 15 gospodarstw rolnych, które prowadzili: 1/Janko Omelaniuk, 2/ Jewtuch Andryuk, 3/ Wasil Przygodzki, 4/ Onop Charytoniuk, 5/ Petruk Chwedoruk, 6/ Michał Semeniuk, 7/ Chweś Jaszczuk, 8/ Jaśko Niczyporuk, 9/ Roman Bozuk, 10/ Antoni Wasiluk, 11/ Omelan Hryhoruk, 12/ Marcin Sawczyński, 13/ Artem Daniluk, 14/ Eliasz Andrejuk, 15/ Semen Oxentyuk.
W 1835 r. władze rosyjskie zlikwidowały unicką Parafię w Sasinach i Biełki dołączono do unickiej Parafii w Kośnej.
W 1839 r. dotychczasowi unici zamieszkujący w Biełkach stali się wraz ze swym proboszczem Dionizym Lewickim z Parafii w Kośnej wiernymi rosyjskiej Cerkwi prawosławnej.
Na początku II połowy XIX w. wieś Biełki weszła w skład nowo utworzonej gminy Dubiażyn.
Przełomowym wydarzeniem dla mieszkańców Biełek było uzyskanie w wyniku carskich reform z 1861 r. wolności osobistej oraz gospodarstw rolnych na własność.
W 1896 r. w Biełkach znajdowały się 43 budynki mieszkalne, które zamieszkiwały 253 osoby (131 mężczyzn i 122 kobiety).
W sierpniu 1915 r. mieszkańcy Biełek zostali ewakuowani przez władze carskiej Rosji przed przesuwającym się frontem walk rosyjsko-niemieckich na wschód (bieżeństwo) i wracali do zrujnowanej wsi dopiero w latach 1918–1922.
Według spisu ludności z września 1921 r. wieś Biełki leżała w gminie Milejczyce pow. Bielsk, było w niej 39 budynków mieszkalnych, w których zamieszkiwało 65 osób (z czego 32 mężczyzn i 33 kobiety), z których 65 osób było wyznania prawosławnego i narodowości białoruskiej.
Według podziału gmin wiejskich województwa białostockiego na gromady z października 1935 r. wieś Biełki wchodziła w skład gm. Milejczyce, pow. Bielsk i była siedzibą sołtysa.
W końcu września 1939 r. wieś Biełki została włączona w granice Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a w czerwcu 1941 r. rozpoczęła się okupacja niemiecka. W latach 1941–1944 wieś wchodziła w skład Amtskomisariatu Milejczyce w Bezirk Bialystok.
Według spisu powszechnego z 1945 r. w Biełkach było 168 mieszkańców, z czego 64 osoby do lat 18, a 104 osoby powyżej 18 lat.
Na mocy Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1952 r. w sprawie utworzenia, zmiany granic, siedzib i nazw niektórych gmin oraz zmiany granic niektórych miast w powiecie bielskim, województwie białostockim wieś Biełki włączono do gminy Śnieżki, w której skład weszły następujące miejscowości: Biełki, Gruzka, Kościukowicze, Sasiny, Śnieżki, Sobiatyn (wyłączone z gminy Milejczyce) oraz Czechy Zabłotne, Mołoczki, Pawlinowo, Piotrowszczyzna (wyłączone z gm. Kleszczele) oraz Bystre, Nurzec i Szeszyły (wyłączone z gminy Boćki).
Uchwałą Nr 12/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu bielskiego wieś Biełki weszła w skład gromady Śnieżki, w której to miejscowości wówczas utworzono siedzibę Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Nową gromadę tworzyły miejscowości: Biełki, Kościukowicze, Mołoczki, Sasiny, Sobiatyn, Śnieżki.
Z dniem 1 stycznia 1973 r. wieś Biełki wyłączono z pow. bielskiego i włączono do pow. siemiatyckiego do gminy Milejczyce.
Według danych Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2002 r. w Biełkach były 25 gospodarstwa domowe. Wśród nich najwięcej, bo 11 było gospodarstw zamieszkałych przez dwie osoby. W latach 1998–2021 liczba mieszkańców we wsi zmalała o 76,0%. W 2021 r. w Biełkach było 18 mieszkańców, z czego 72,2% stanowiły kobiety, a 27,8% mężczyźni.
Nagrania z miejscowości Biełki (6)
- Czas trwania: 1 min 16 s
Oj sama ja sama, jak bylinońka u poluОй сама, я сама, як былінонька ў полю
Tekst pieśni: Oj sama ja sama, jak bylinońka u polu
- Czas trwania: 1 min 40 s
Oj, zyszow mieseć majОй, зышов месэць май
Tekst pieśni: Oj, zyszow mieseć maj
- Czas trwania: 1 min 7 s
Oj, wysznie-wysznie, czeresznieОй, вышніэ-вышніэ, чэрэшніэ
Tekst pieśni: Oj, wysznie-wysznie, czeresznie
- Czas trwania: 18 s
Kładyte kładky, werbowyКладытэ кладкы, вэрбовы
Tekst pieśni: Kładyte kładky, werbowy
- Czas trwania: 37 s
Oj, pojdu ja pojduОй, пойду я пойду
Tekst pieśni: Oj, pojdu ja pojdu
- Czas trwania: 1 min 20 s
Oj, woły moje, to j połowyjiОй, волы мое, то й половыйі
Tekst pieśni: Oj, woły moje, to j połowyji