Suszczy Borek POWIAT HAJNOWSKI / GMINA NAREWKA

Suszczy Borek: gwarowo – nazwa miejscowa: „suchadoły”, „suchadołaṷ”, przymiotnik „suchadolski”.

Dzisiejsza wieś Suszczy Borek, leżąca w granicach obecnego województwa podlaskiego, w źródłach pisanych pojawia się w końcu XVIII w. jako uroczysko w północnej części Puszczy Białowieskiej. W 1795 r. w Suszczym Borku (w źródłach pisanych występował pod nazwą: Suczy Borek) mieszkało dwóch strażników: Niczypor Suchodoła i Jakon Romańczuk.

Po trzecim rozbiorze Rzeczypospolitej Suszczy Borek włączono do państwa rosyjskiego.

Większość mieszkańców wsi Suszczy Borek (przodków dzisiejszych Białorusinów) należało wówczas do unickiej Parafii w Lewkowie Starym.

W 1839 r. zamieszkujący w Suszczym Borku dotychczasowi unici stali się wraz ze swym proboszczem Jakubem Arteckim z Parafii w Lewkowie Starym wiernymi rosyjskiej Cerkwi prawosławnej.

Natomiast mieszkańcy wsi Suszczy Borek wyznania rzymskokatolickiego należeli do Parafii w Jałówce i uczęszczali do filialnego kościoła rzymskokatolickiego w Narewce.

Przełomowym wydarzeniem dla mieszkańców Suszczego Borku było uzyskanie w wyniku carskich reform z 1861 r. wolności osobistej oraz gospodarstw rolnych na własność.

W sierpniu 1915 r. prawosławni mieszkańcy Suszczego Borku zostali ewakuowani przez władze carskiej Rosji przed przesuwającym się frontem walk rosyjsko-niemieckich na wschód (bieżeństwo) i wracali do zrujnowanej wsi dopiero w latach 1918–1922.

Według spisu ludności z września 1921 r. wieś Suszczy Borek leżała w gminie Masiewo, było w niej 8 budynków mieszkalnych, w których zamieszkiwało 70 osób (z czego 40 mężczyzn i 30 kobiet), z których 40 osób były wyznania prawosławnego, 30 osób rzymskokatolickiego. Według ww. spisu 40 osób było narodowości białoruskiej, a 30 narodowości polskiej.

Według podziału gmin wiejskich województwa białostockiego na gromady z 14 października 1933 r. wieś Suszczy Borek wchodziła w skład gromady Zabłotczyzna, gm. Masiewo, pow. Bielsk.

W okresie międzywojennym dzieci z Suszczego Borku uczęszczały do polskiej Publicznej Szkoły Powszechnej w Narewce, w której w ciągu siedmiu lat nauki zdobywały edukację tylko w języku polskim.

Na początku II wojny światowej, pod koniec września 1939 r., wieś Suszczy Borek została włączona do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a po zajęciu Białostocczyzny w końcu czerwca 1941 r. przez wojska niemieckie weszła w skład jednostki administracyjnej Amts Komisariat Białowieża w Bezirk Bialystok.

Pod koniec sierpnia 1941 r. niemieccy żandarmi dokonali wysiedlenia wszystkich mieszkańców wsi Suszczy Borek do Prużan, a zabudowania zostały spalone. Po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej wieś została odbudowana.

Według spisu powszechnego z 1945 r. we wsi Suszczy Borek było 27 mieszkańców, z czego 5 osób do lat 18, a 22 osoby powyżej 18 lat.

Po II wojnie światowej dzieci z Suszczego Borku uczęszczały do Publicznej Szkoły Powszechnej w Narewce, w której w roku szkolnym 1944/1945 i od 1950 r. część z nich uczyła się języka białoruskiego.

Według podziału gmin wiejskich województwa białostockiego na gromady z 4 października 1954 r. miejscowość Suszczy Borek (z dotychczasowej gromady Planta w gminie Narewka) weszła w skład gromady Lewkowo Stare (siedziba Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej), pow. hajnowskiego, wraz z miejscowościami: Eliaszuki, Lewkowo Nowe, Lewkowo Stare, Michnówka i Ochrymy (z dotychczasowej gminy Lewkowo Stare) oraz Bernacki Most (z dotychczasowej gromady Skupowo).

Według publikacji Urzędu Wojewódzkiego w Białymstoku z 1987 r. zatytułowanej Podział administracyjny i wykaz miejscowości województwa białostockiego, miejscowość Suszczy Borek była przysiółkiem w gminie Narewka i wchodziła w skład sołectwa Podlewkowie.

Według danych Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2002 r. w Podlewkowie były 33 gospodarstwa domowe. Wśród nich najwięcej, bo 15 było gospodarstw zamieszkałych przez jedną osobę. W latach 1998–2021 liczba mieszkańców tej wsi (sołectwa) zmalała o 39,6%. W 2021 r. w Podlewkowie było 61 mieszkańców, z czego 62,3% stanowiły kobiety, a 37,7% mężczyźni.